12 december 1936

3 april 2008

Lieve mam,

Het is nu 2 maanden terug dat we na een slopende ziekte afscheid van je moesten nemen. 6 jaar geleden hebben wij ook al afscheid moeten nemen van pap.
Het besef dat je er echt niet meer bent begint al meer tot ons door te dringen. Eerst denk je nog het duurt maar even en dan is ze er weer maar dat even duurt nu al te lang. Want zo lang was je nooit weg. Ons thuis is weg, het is zo ontzettend moeilijk en het doet zo`n pijn. Volgende week zaterdag gaan we jouw as samen met dat van pap verstrooien. Wat zal dat weer ontzettend moeilijk voor ons zijn. Maar we willen jouw wens vervullen. We missen je allemaal ontzettend. We hopen dat je na het gevecht die je geleverd hebt nu je rust hebt gevonden.
Dag lieve mam het ga je goed.

Liefs je jongste dochter Miranda