18 juli 1933

8 november 2007

Aad Nuis was een Nederlandse politicoloog, letterkundige, literatuurcriticus, bestuurder, journalist, columnist, essayist, publicist, dichter en politicus van Democraten 66 (D66).

De sterk in cultuur en literatuur geïnteresseerde Nuis viel op door zijn forse postuur en had een beschouwende en milde inslag. In de jaren negentig was hij staatssecretaris van cultuur, kunst en media op het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen.

Wetenschappelijke en journalistieke activiteiten
Nuis was afkomstig uit een gereformeerd gezin uit de Alblasserwaard. Hij studeerde in de jaren vijftig politieke en sociale wetenschappen aan de Universiteit van Amsterdam. Na zijn studie werkte hij een paar jaar als ontwikkelingsdeskundige in Jamaica. Daarna was hij van 1962 tot 1969 wetenschappelijk medewerker bij diverse universiteiten, eerst op het gebied van de polemologie (Rijksuniversiteit Groningen) en de politicologie (Universiteit van Amsterdam), later op dat van de Nederlandse letterkunde (Universiteit van Amsterdam).

Vervolgens was hij redacteur van het literaire tijdschrift Tirade en in de eerste helft van de jaren zeventig hoofdredacteur van uitgeverij Het Spectrum. Daarna ging hij in de periode 1975-1986 op freelancebasis als journalist en publicist aan de slag. Hij schreef in Propria Cures, Hollands Weekblad, Tirade, Haagse Post, Ons Erfdeel en de Volkskrant.

Nuis vroeg begin jaren tachtig NRC Handelsblad tevergeefs om een wekelijkse column te mogen schrijven. In 1985 liet hij in een lezing weten dat wat hem betrof het verschijnsel van de column ten onder was gegaan. Later kreeg hij wel een eigen column bij dit dagblad.
Politieke activiteiten
Nuis werd in 1967 lid van de het jaar daarvoor opgerichte politieke partij Democraten 66. Namens D66 vervulde hij allerlei politieke functies, in eerste instantie binnen de partij (in de jaren zeventig was hij onder meer lid van het dagelijks bestuur van D66), later in vertegenwoordigende en bestuurlijke functies buiten de partij. Zo was hij van 1978 tot 1981 lid van de Provinciale Staten van de provincie Gelderland om vervolgens de overstap te maken naar de landelijke politiek. Van 1981 tot 1982 zat hij in de Tweede Kamer, wisselde die in 1983 voor de Eerste Kamer om in 1986 weer naar de Tweede Kamer terug te keren. Als parlementariër trad hij op als woordvoerder voor culturele kwesties, in de Tweede Kamer ook voor onderwerpen op het terrein van het onderwijs, de media en de Nederlandse Antillen. Hij stond op zeer goede voet met de in 1986 weer tot politiek leider verkozen D66-coryfee Hans van Mierlo.


Staatssecretaris
In 1994 verruilde hij de Tweede Kamer voor het staatssecretariaat van het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen in het Kabinet-Kok I. Nuis was staatssecretaris tot 1998. In zijn portefeuille had hij cultuur-, kunst- en mediabeleid, de stelselherziening van het hoger onderwijs alsook voor korte tijd het wetenschapsbeleid.

Deze portefeuille paste goed bij de cultuur- en literatuurminnende Nuis. Het politieke handwerk ging hem echter niet gemakkelijk af, eigenlijk was hij meer literator dan bewindsman, waardoor men hem wel aanduidde als Aad de Denker en Twee meter twijfel.

Onder zijn bewind kwamen diverse veranderingen tot stand of werden in gang gezet. Zo werd in 1996 met de spellingswijziging de tussen-n in het Nederlands ingevoerd.


Tegen wil en dank is hij vooral bekend gebleven als de man die BNN toeliet tot het publieke bestel. Omroepoprichter annex -voorzitter Bart de Graaff was hem hier zo dankbaar voor dat hij Nuis bij de allereerste uitzending, op 6 september 1998, liet optreden als omroeper.

Na een jaar ziek te zijn geweest overleed Aad Nuis in de herfst van 2007 op 74-jarige leeftijd.
bron: wikipedia

Een gemis voor cultuurminnend Nederland want Aad had verstand van cultuur. Zijn opvolgers deden het anders en het weinige geld dat de overheid in haar begroting voor cultuur opneemt uitgegeven aan de verkeerde zaken. Zo werd er maar liefst 70 miljoen neergeteld voor een kleurplaat met stukjes cellotape van de heer Mondriaan, multi culti festivals waar allochtonen met een petje scheef op het hoofd zich bezondigen aan getoonzette benauwdheid en een toneelstuk waar honden de plaats van actreutels hadden ingenomen.
Aad had dit nimmer goedgevonden.

Hij ging graag naar de opera en ballet.
Een bijzondere verschijning want Aad was nogal lang en had altijd een lange zwarte jas aan en op zijn grijze markante kop een hoed. Bij het verlaten van de tram moest hij dan ook altijd flink bukken om zijn hoofd niet te stoten.

Rust zacht Aad.